O kapliczkach, krzyżach i figurach przydrożnych
















Cokół
Cokół (łac. socculus - bucik) - dolny człon budowli, na której umieszczane są rzeźby. W tym znaczeniu właściwie jednoznaczny z postumentem (śrdw. łac. postamentum - podstawa' od łac. positūra - postawa, położenie) jako podstawą pomnika czy rzeźby.

W szerszym znaczeniu cokół to najniższa nadziemna część budowli lub elementów architektonicznych (kolumny, filaru, portalu), stanowiąca ich podstawę konstrukcyjną lub wyłoniona tylko wizualnie, jako element urozmaicający. Cokół często wyodrębniony jest uskokiem lub gzymsem cokołowym, w stosunku do górnych partii budowli.

Arbasy Duże, kapliczka latarniowa
Kolumna na cokole w Zawieprzycach
Św. Jan Nepomucen w Złotym Kopcu, Ołomuniec.
1. Cokół jako najniższa część trzykondygnacyjnej kapliczki przydrożnej w na Podlasiu. 2. Kolumna na cokole. Zawieprzyce koło Łęcznej w woj. lubelskim. 3. Święty Jan Nepomucen na rozbudowanym barokowym cokole. Święty Kopiec (Ołomuniec).

Chrystus Frasobliwy
© Michał Zalewski 2014