Wróblewo

Z Kapliczki
Wersja z dnia 22:09, 3 mar 2021 autorstwa Michał Zalewski (dyskusja | edycje)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
Franciszek Kwilecki - fundator figur, portret nieznanego autora z 2. poł. XVIII w.
Św. Jan Nepomucen (fot. 2004)
Matka Boska Niepokalanie Poczęta i św. Wawrzyniec (fot. 2004)

Wróblewo gmina Wronki, powiat szamotulski.

Od połowy XVIII w. wieś należała do rodziny Kwileckich z Kwilcza. Kasztelan kaliski Franciszek Antoni Kwilecki (1725-1794), będący aktywnym politykiem, m.in. marszałkiem sejmu, marszałkiem Trybunału Koronnego, posłem w Berlinie, w trosce o swą pozadoczesną przyszłość ozdobił miejscowość w 1785 r. trzema pomnikami. Przed późniejszą neogotycką kaplicą z połowy XIX w. stoją figury Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej (Immaculata) i św. Wawrzyńca, a przy drodze za pałacowym parkiem św. Jana Nepomucena (neorenesansowy pałac zbudowany został w 3. ćwierci XIX w.).

Po obu stronach wejścia do kaplicy pw. św. Stanisława z 1855 r. ustawione są figury Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej (z lewej) i św. Wawrzyńca (z prawej). Według napisów na cokołach są fundacji Franciszka i Teresy Kwileckiej w 1785 r., ale w kartuszach na froncie cokołów tylko "Franciszek Grzesznik Prosi O Zdrowaś MARIA". Nie wiadomo, gdzie dokładnie figury zostały ustawione pierwotnie. Obie rzeźby znajdują się na analogicznych prostopadłościennych piedestałach z kartuszami na przedniej ścianie, zawierającymi wyżej przytoczoną inskrypcję. Przedstawiona w dynamicznej pozie Matka Boska depcze stopami głowę węża na kuli ziemskiej. Święty Wawrzyniec trzyma na piersi prawą rękę. Oprócz charakterystycznej dla niego dalmatyki nie ma towarzyszących mu atrybutów, czyli kraty (rożna) i palmy męczeńskiej.

Stojąca przy drodze figura św. Jana Nepomucena została w 2004 r. odnowiona. Umieszczona jest na cokole ozdobionym z każdej strony kartuszami z wieńcami laurowymi. Na przednim kartuszu rozpoczyna się modlitwa do świętego: "Święty Janie Nepomvcenie Sławny Dobrey Sławy Patronie" i kończy na tylnym: "Przybyway Nam w Ostatnim Zgonie Oddaiem się Twoiey Obronie". Z lewej strony takie jak na poprzednich pomnikach wezwanie: "Franciszek Grzesznik Prosi O Zdrowaś Marya". Na prawym kartuszu data 1785 oraz informacja o odpuście dla odmawiającej przy figurze modlitwę: "Pius VI. Pozwolił Siedm lat odpustu mówiącym Litanią do N. Panny przed tą figurą". Postać świętego, trzymającego w obu rękach krzyż, przedstawiona jest w charakterystyczny dla niego sposób w kontrapoście i w eleganckim stroju siedemnastowiecznego prałata.

Wszystkie rzeźby cechuje charakterystyczna dla kończącego okres baroku rokoka próba ożywienia postaci, nadania im wrażenia lekkości i zwiewności. Nie są znani twórcy, ale z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że dzieła są pracą któregoś z wielkopolskich warsztatów, jednak nie tej rangi, jak np. pracownia Augustyna Schöpsa, autora fontanny Prozerpiny na Rynku w Poznaniu.

Bibliografia

Katalog zabytków sztuki w Polsce, Tom V dawne województwo poznańskie, Zeszyt 23 powiat szamotulski, Warszawa 1966, s. 37