Kalendarium Wrocławia

Z almanach wrocławski
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Kalendarium miasta Wrocław w średniowieczu

  • przed 1204 (prawd. II poł. XII w.) - Osada miejska przenosi się (powstaje) na lewy brzeg Odry (pobliże Mostu Piaskowego)[1] (s. 313)
  • 1204 - Civitas vratislaviesis[1] (s. 311)
  • 1211-1238 - Spory kupiectwa z księciem o prawo swobodnej sprzedaży towarów po sklepach i w domach, a nie wyłącznie w domu kupców. Również spory w związku z budową na terytorium miejskim domów i obwarowań (obie strony odnosiły się do Magdeburga ale rezultat (ortyl) niejasny) [1] (s. 315). W tym też czasie powstał wspomniany dom kupców, na pewno przed 1241; był pierwszą kamienną budowlą świecką[1] (s. 358)
  • 1214 - Wzmianka o sołtysie[1] (s. 312)
  • 1219 - Wzmianka o sołtysie[1] (s. 312)
  • 1226 ok. - Nowy Rynek w miejscu dzisiejszego Nowego Targu[1] (s. 313)
  • 1225 - Dominikanie we Wrocławiu[1] (s. 366)
  • 1238 - Franciszkanie we Wrocławiu[1] (s. 366)
  • 1242 - Lokacja[1] (s. 311)
  • 1261 - Informacja, że książę Henryk III Biały uważa wały i fosy miejskie za swoją własność, w której obrębie mieszczanie nie mogą budować jatek i zakładać ogrodów[1] (s. 315)
  • 1266 - Do tego roku trwało prawo własności księcia nad kramami kupców i karczmami[1] (s. 315)
  • 1266 - Książę sprzedaje miastu 24 jatki i 47 kramów[1] (s. 476)
  • 1267 - Wzmianka o foluszu napędzanym kołem wodnym (najwcześniejsza taka wiadomość z terenu Polski)[1] (s. 455)
  • 1271 - Zezwolenie książęce na budowę 16 sklepów z pieczywem[1] (s. 476)
  • 1272 - Prawo mili[1] (s. 476)
  • 1273 - Przejęcie (wykupienie) przez miasto sklepów z obuwiem, szrotu, dochodów ze składek cechowych[1] (s. 476)
  • 1274 - Prawo składu[1] (s. 476)
  • 1281 - Początek walki o przejęcie wójtostwa przez radę[1] (s. 476)
  • 1291 - Zmiana biegu Oławy. Wprowadzenie jej wód w przekopany odcinek fosy co zakończyło długotrwały etap fortyfikacji miasta.[2].
  • 1285-1350 - W tym okresie tylko 14 razy w radzie miejskiej byli przedstawiciele rzemieślników (1295-1297, 1299-1301, 1314-1319, 1325, 1333 - 8 razy 1, 2 razy 2, po razie 3 i 4, 3 razy - 6) [1] (s. 477 i do sprawdzenia w Cod. dipl. Siles., t. XI)
  • 1300 - Statut piwowarów (w nim wzmianka skarżąca się na produkcję piwa prowadzoną przez kanoników wrocławskich)[1](s. 477)
  • 1300 - Zakaz handlu detalicznego przez tkaczy (?) [1] (s. 477)
  • 1302 - Pożyczka 3 kupców wrocławskich i henrykowskich dla rady miasta Wrocławia w wysokości łącznej 99 grzywien[1] (s. 479)
  • 1308 - Kupiec zastawia u rady 63 postawy sukna (pożyczki pod zastaw sukna to częsty przypadek; to prawdopodobnie jeden z największych takich zastawów)[1] (s. 478)
  • 1310 - Zakaz tkania sukna przez beginki (również białego i szarego na habity). Mogli je tkać wyłącznie cechowi tkacze. Beginkom zostawiono przywilej sprzedaży sukna ale tylko na całe sztuki [1]. (s. 477, 478)
  • 1324-1345 - Wykupienie wójtostwa przez radę[1] (s. 476)
  • 1325 - Kolektor papieski we Wrocławiu[1] (s. 478)
  • 1329 - Wrocław pośredniczy od tego roku do pewnie 1340 w zbieraniu świętopietrza ze Śląska (pobiera od tego swoje koszty i prowizje)[1] (s. 478)
  • 1328 - Przejęcie (wykupienie) przez miasto czynszów od domów mieszczan[1] (s. 476)
  • 1329 ok. - Liczba mieszkańców szacowana na 13000-15000 (Legnica, Lwówek - 9000-11500; Świdnica - 8000-9500; Ziębice, Dzierżoniów, Środa, Brzeg - ok. 5000)[1] (s. 249)
  • 1334 - Informacja o istnieniu napędu kieratem - prawdopodobnie tartaku[1] (s. 455)
  • 1335 - Zwolnienie z cła na terenie królestwa Czech[1] (s. 476)
  • 1337 - Świętopietrze ściągnięte z od innych miast przez Wrocław 76 grzywien i 4 skojce[1] (s. 478)
  • 1339 - Zezwolenie królewskie na związek 8 miast w celu walki z rabusiami[1] (s. 476)
  • 1349 - Przywilej zmieniania rozporządzeń królewskich gdy będą dla miasta szkodliwe[1] (s. 476)
  • 1357 - Rada miejska mianowana przez Karola IV starostą księstwa wrocławskiego; rada prowadzi odtąd kancelarię księstwa[1] (s. 476)
  • 1505 - Statut przeciw zbytkom. Dopuszcza wcześniej zakazane perły na strojach z zastrzeżeniem by ich wartość nie przewyższała 1/24 grzywny. Zezwolono też na codzienne ubrania pośledniejsze jedwabie wyłączając tylko najdroższe gatunki oraz wełnę (Wdowom, rozwódkom i służbie zakazano jedwabiu w ogóle). Zezwolono na dekorowanie ubrań i nakryć głowy futrami określają jednak maksymalną szerokość obramowań. Można było używać srebrnych i złotych pasów byle nie przekraczały wartości 30-40 guldenów. Edykt został zwyczajowo obwołany wmieście i rozwieszony w dwóch miejscach[1] (s. 350).
  • 1509 - Statut przeciwko zbytkom. Ponowiono postanowienia z 1505 r. łagodząc jednak niektóre zapisy. Zezwolono np. na futra byle nie przekraczały wartości 12 guldenów[1] (s. 350).

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 Historia Śląska tom I do roku 1763, część 1 do połowy XIV w. Karol Maleczyński red. Wrocław: 1960.
  2. Piwko Romuald, Romanow Jerzy. Formy przeobrażenia I fazy zagospodarowania północno-wschodniej części terenu Placu Dominikańskiego w świetle wyników badań archeologiczno-architektonicznych. Silesia Antiqua, 1994, t.35, str. 71-82.