Ostatnia Wieczerza; obraz z 1537 r.

Z almanach wrocławski
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania

Ostatnia Wieczerza; obraz z 1537 r. - portret zbiorowy patrycjuszy wrocławskich ukazanych jako uczestnicy ostatniej wieczerzy.

Jako Jezus - Jakub Boner, wśród apostołów Heinz Rybisch, Hans Metzler, Albrecht Sauermann (nad postaciami były prawdziwe nazwiska, ale zachowała się ich tylko część i w stanie właściwie niemożliwym do odczytania na zdjęciu). Fundowany przez Sebalda Hubera (widoczny w kącie po lewej) obraz olejny na desce, pędzla malarza ze szkoły Cranacha, przechowywany był we wrocławskim ratuszu (Izba Seniora). Na początku XX w. przekazany do Schlesische Museum für Kunstgewerbe und Altertümer w związku z remontem gabinetu (zrobił to burmistrz w latach 1908-1923 Hans Trentin). Obraz został wtedy oceniony przez muzeum jako bardzo zniszczony. W 1943 r. wywieziony do składnicy w Grodźcu, następnie do Nowego Kościoła nad Kaczawą. Zaginął.

Obraz niesie trudne dziś do odczytania przesłania. Świadczy o wyjątkowej pozycji Jakuba Bonera, mimo że nie pełnił on oficjalnych funkcji. Obraz nie przedstawia, jak nieraz się to opisuje, członków rady miasta jako takich, ale jednak osoby, które można identyfikować z władzą w mieście. Symbolizuje przejście większości mieszkańców na luteranizm. Wrocław był nadal siedzibą biskupa, ale jego władztwo zaczęło się tu ograniczać do Ostrowa Tumskiego, a protestanckie władze miejskie przejęły kontrolę nad głównymi świątyniami znajdującymi się poza biskupią enklawą. 31 stycznia 1526 r. rada miejska zakazała wykładania Słowa Bożego osobom uznanym przez nią za niepowołane do tego, czyli uznała się za kompetentną w sprawach religii. Nastąpiło stopienie się władzy świeckiej z religijną i poczucie wręcz apostolskiej roli, czego wyrazem stało się m.in. zaginione malowidło.

Obraz prawdopodobnie znajduje się w prywatnych rękach.